Opéra national du Rhin

Opéra national du Rhin – Wprowadzenie

Opéra national du Rhin, znana również jako Opera Narodowa nad Renem, to instytucja operowa, choreograficzna i teatralna z siedzibą w regionie Alzacji we wschodniej Francji. Powstała w 1972 roku z połączenia trzech ośrodków: Opery w Strasburgu, Opery i Baletu (Ballet Du Rhin) w Miluzie oraz Teatru Miejskiego w Colmarze wraz z jego Studiem Operowym. Od 1997 roku posiada status opery narodowej, co podkreśla jej znaczenie na francuskiej scenie kulturalnej. Przedstawienia odbywają się nie tylko w Strasburgu, ale także w Miluzie i Colmarze, co czyni ją instytucją regionalną o szerokim zasięgu.

Historia Opery w Strasburgu

Historia opery w Strasburgu sięga początków XVIII wieku. W 1701 roku drewniany spichlerz, znany jako „owsiany”, znajdujący się przy Placu Broglie, został przekształcony w teatr operowy. Z biegiem lat okazało się jednak, że pomieszczenie to nie odpowiada rosnącym potrzebom artystycznym i widowni. Po tragicznym pożarze w 1800 roku podjęto decyzję o budowie nowej siedziby dla opery. Cztery lata później, w 1804 roku, położono kamień węgielny pod budowę sali teatralnej nazwanej „Teatrem Napoleona”. Proces budowy był długi i skomplikowany; trwał aż siedemnaście lat, a projekt przeszedł cztery zmiany.

Architektura i wyposażenie teatru

W 1821 roku budowa została zakończona, a projektant Nicolas Jean Villot stworzył neoklasycystyczną fasadę z sześcioma majestatycznymi kolumnami doryckimi. Na tarasie portyku znalazły się posągi muz autorstwa Landolina Ohnmachta, które stały się symbolem teatru. Wnętrze sali przeszło wiele zmian i modernizacji; najważniejsza miała miejsce w 1854 roku, kiedy to teatr został odrestaurowany oraz powiększony. W wyniku tych prac wnętrza przybrały wygląd, który przetrwał do dzisiaj.

W trakcie Bitwy pod Strasburgiem 10 września 1870 roku budynek ucierpiał od ostrzału artyleryjskiego, co doprowadziło do niemal całkowitego zniszczenia obiektu; jednak posągi sześciu muz na frontonie zostały cudownie zachowane. Po wojnie, gdy miasto znalazło się pod panowaniem niemieckim, postanowiono odbudować teatr w identyczny sposób jak jego pierwotna konstrukcja. Teatr ponownie otwarto 4 września 1873 roku jako „Cesarskie Teatr Koncesyjne”.

Przełomy XX wieku

W 1886 roku miasto odzyskało kontrolę nad instytucją i przekształciło ją w „Teatr Miejski w Strasburgu”, przeprowadzając rozbudowę o rotundę nad brzegiem rzeki Ill. Po I wojnie światowej teatr powrócił do granic francuskich i pod kierownictwem Paula Bastide’a odbudowano francuski zespół śpiewaków oraz przywrócono narodowy repertuar. Oficjalne otwarcie po odbudowie miało miejsce 8 marca 1919 roku i uświetniło je przedstawienie „Samsona i Dalili” Camille’a Saint-Saënsa.

Kiedy teatr znalazł się pod okupacją niemiecką w 1940 roku, pomimo trudności kontynuował swoją działalność artystyczną. W tym okresie dokonano modernizacji obiektu oraz wyposażono salę w obrotową scenę, co znacznie poprawiło warunki wystawień.

Nowa era – Opéra national du Rhin

W kolejnych dekadach IV Republiki teatr borykał się z problemami finansowymi oraz spadającą liczbą widzów. Sytuacja ta zmieniła się na lepsze dzięki inicjatywie kompozytora i dyrektora muzycznego Marcela Landowskiego, który od 1966 do 1974 roku prowadził działania mające na celu zjednoczenie alzackich miast wokół wspólnej instytucji operowej. W wyniku tych starań powstała Opéra national du Rhin, która przywróciła teatrowi jego dawny blask.

Budynek przy Placu Broglie stał się centralnym punktem opery regionalnej, a dzięki współpracy z innymi teatrami w regionie mógł oferować bogaty repertuar zarówno klasyczny, jak i nowoczesny. W 1997 roku Opéra national du Rhin uzyskała status instytucji państwowej, co jeszcze bardziej umocniło jej pozycję na francuskiej scenie kulturowej.

Działalność współczesna

Dziś Opéra national du Rhin to jedna z najważniejszych instytucji kultury we Francji, oferująca różnorodne przedstawienia operowe oraz baletowe. Oprócz działalności artystycznej instytucja angażuje się również w edukację artystyczną młodzieży poprzez organizację warsztatów oraz programów stypendialnych dla młodych artystów. Sala koncertowa La Filature w Miluzie pełni również funkcję filharmonii i regularnie organizuje koncerty symfoniczne z udziałem Orkiestry Symfonicznej Miluzy.

Zakończenie

Opéra national du Rhin jest nie tylko ważnym miejscem na mapie kulturalnej Francji, ale także świadectwem bogatej historii opery i teatru w regionie Alzacji. Jej ewolucja od skromnego teatru do prestiżowej instytucji narodowej pokazuje znaczenie kultury w życiu społecznym oraz rolę sztuki w jednoczeniu ludzi różnych kultur i tradycji. Dzięki swojej różnorodności repertuarowej oraz zaangażowaniu w edukację artystyczną, opera ta ma szansę na dalszy rozwój i wpływanie na przyszłe pokolenia artystów oraz widzów.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).