Kardynałowie z nominacji Piusa II
Kardynałowie z nominacji Piusa II
Pontyfikat Piusa II, który trwał od 1458 do 1464 roku, to czas intensywnych działań zarówno duchowych, jak i politycznych. W okresie sześciu lat swojego panowania papież Pius II dokonał nominacji dwunastu kardynałów, co miało istotny wpływ na Kościół katolicki oraz jego strukturę hierarchiczną. Nominacje te miały miejsce podczas dwóch konsystorzów: pierwszego, który odbył się 5 marca 1460 roku, oraz drugiego, który miał miejsce 18 grudnia 1461 roku. Każda z tych nominacji była odpowiedzią na potrzeby Kościoła oraz wynikała z osobistych relacji i przekonań samego papieża.
Konsystorz 5 marca 1460
W pierwszym konsystorzu Piusa II, który odbył się w marcu 1460 roku, wyznaczeni zostali kardynałowie o różnorodnym pochodzeniu oraz doświadczeniu kościelnym. Wśród nich znajdowały się postacie, które odegrały ważną rolę w dalszym rozwoju Kościoła.
Angelo Capranica
Angelo Capranica był biskupem Rieti i został mianowany kardynałem prezbiterem tytułu S. Croce in Gerusalemme. Jego tytuł nadany został 26 marca 1460 roku, a później awansował do rangi kardynała biskupa Palestriny w 1472 roku. Zmarł 3 lipca 1478 roku. Capranica był znany ze swojej pobożności oraz zaangażowania w sprawy kościelne.
Berardo Eroli
Berardo Eroli, biskup Spoleto, otrzymał tytuł kardynała prezbitera S. Sabina 19 marca 1460 roku. W maju 1474 roku również awansował do rangi kardynała biskupa Sabiny. Eroli zmarł w kwietniu 1479 roku, a jego działalność koncentrowała się na wsparciu lokalnych wspólnot kościelnych.
Niccolò Fortiguerra
Niccolò Fortiguerra był biskupem Chieti i otrzymał tytuł kardynała prezbitera S. Cecilia w dniu 19 marca 1460 roku. Zmarł 21 grudnia 1473 roku. Jego wkład w rozwój Kościoła był zauważalny w działaniach na rzecz reform i umacniania autorytetu Kościoła.
Alessandro Oliva Sassoferrato
Alessandro Oliva Sassoferrato, generał zakonu augustianów, został mianowany kardynałem prezbiterem S. Susanna w marcu 1460 roku. Niestety zmarł młodo, bo już 20 sierpnia 1463 roku. Jego krótka kadencja nie przeszkodziła mu jednak w pozostawieniu śladu w historii Kościoła.
Francesco Todeschini-Piccolomini
Francesco Todeschini-Piccolomini, siostrzeniec papieża Piusa II oraz protonotariusz apostolski, został mianowany kardynałem diakonem S. Eustachio 26 marca 1460 roku. W późniejszych latach osiągnął wielką władzę jako papież Pius III od 22 września 1503 do swojej śmierci 18 października tego samego roku.
Sekretna nominacja Burkharda Weisbricha
W dniu 31 maja 1462 roku ogłoszono sekretną nominację Burkharda Weisbricha, arcybiskupa Salzburga, który stał się kardynałem prezbiterem Ss. Nereo ed Achilleo. Jego tytuł nadano mu tego samego dnia. Zmarł on tragicznie w dniu 16 lutego 1466 roku, pozostawiając po sobie niezatarte ślady działalności duszpasterskiej.
Konsystorz 18 grudnia 1461
Drugi konsystorz Piusa II miał miejsce w grudniu 1461 roku i przyniósł kolejne nominacje kardynalskie, które znacznie wzbogaciły skład Świętego Kolegium.
Bartolomeo Roverella
Bartolomeo Roverella był arcybiskupem Rawenny i otrzymał tytuł kardynała prezbitera S. Clemente w dniu 26 stycznia 1464 roku. Zmarł on w maju 1476 roku. Jego działalność koncentrowała się na sprawach administracyjnych Kościoła oraz wspieraniu lokalnych inicjatyw duszpasterskich.
Jean Jouffroy
Jean Jouffroy był biskupem Arras i uzyskał tytuł kardynała prezbitera Ss. Silvestro e Martino w marcu 1462 roku. Zmarł w listopadzie 1473 roku i zasłużył się jako szanowany członek Kolegium Kardynalskiego.
Jaime Cardona
Jaime Cardona był biskupem Urgel, jednak nie otrzymał tytułu podczas swojego życia; zmarł w grudniu 1466 roku. Jego brak tytułu jest ciekawym przypadkiem wśród innych nominacji z tego okresu.
Louis d’Albret
Louis d’Albret, biskup Cahors, został mianowany kardynałem prezbiterem Ss. Marcellino e Pietro po tajnej nominacji w maju 1462 roku. Zmarł on we wrześniu tego samego roku, co czyni go jednym z najkrócej żyjących kardynałów tej epoki.
Giacomo Ammannati-Piccolomini
Giacomo Ammannati-Piccolomini był biskupem Pawii i uzyskał tytuł kardynała prezbitera S. Crisogono w styczniu 1462 roku. Później awansował do rangi kardynała biskupa Tusculum w sierpniu 1477 roku i zmarł we wrześniu 1479 roku.
Francesco Gonzaga
Francesco Gonzaga był protonotariuszem apostolskim i uzyskał tytuł kardynała diakona S. Maria Nuova w kwietniu 1462 roku. Jego działalność miała istotne znaczenie dla rozwoju Kościo
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).