Barnaba (Prokofjew)
Barnaba (Prokofjew) – Życie i Działalność
Barnaba, właściwie Władimir Nikolajewicz Prokofjew, to postać o skomplikowanej biografii, która w sposób znaczący wpłynęła na życie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Urodził się 19 lutego 1945 roku w Courbevoie, we Francji, w rodzinie rosyjskich emigrantów. Jego ojciec był rosyjskim szlachcicem, co w pewnym sensie ukształtowało przyszłe życie Barnaby, zarówno w kontekście duchowym, jak i społecznym. W ciągu swojego życia Barnaba przeszedł przez wiele etapów, od posłusznika na górze Athos, po biskupa i arcybiskupa, a jego historia jest pełna kontrowersji oraz wyzwań związanych z wiarą i polityką.
Wczesne Lata i Młodość
Barnaba dorastał w atmosferze kulturowej i religijnej, która miała ogromny wpływ na jego późniejsze decyzje. Jako młody człowiek doświadczał trudności związanych z tożsamością oraz emigracją. Jego pobyt na górze Athos, gdzie pełnił rolę posłusznika, wskazuje na głębokie zainteresowanie życiem monastycznym. Choć nie złożył wieczystych ślubów mniszych, jego wybór drogi duchowej był oczywisty. Po powrocie do Francji został wyświęcony na kapłana i przez wiele lat pełnił funkcję proboszcza parafii św. Michała Archanioła w Cannes.
Chirotonia Biskupa i Kontrowersje
W 1980 roku Barnaba przyjął chirotonię biskupią, jednakże była to decyzja obarczona tajemnicą oraz kontrowersjami. Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji nakazał mu ukrywać fakt swoich święceń biskupich oraz wcześniejszych postrzyżyn mniszych. Barnaba stał się biskupem nieoficjalnym, co prowadziło do licznych napięć zarówno wśród duchowieństwa, jak i wiernych. W 1981 roku udzielił chirotonii biskupiej archimandrycie Łazarzowi bez konsultacji z Synodem Cerkwi Zagranicznej, co dodatkowo podważyło jego autorytet.
Działalność w Rosji
Po latach pracy w Cannes, Barnaba został wysłany do Moskwy w 1990 roku celem utworzenia placówki duszpasterskiej Cerkwi Zagranicznej. To właśnie wtedy znaczący wpływ na jego działalność miał ks. Aleksiej Awierjanow, związany z ekstremistyczną organizacją Front Narodowo-Patriotyczny „Pamięć”. W miarę upływu czasu Barnaba zaczął ingerować w sprawy innych eparchii Cerkwi Zagranicznej działających w Rosji, co doprowadziło do publicznego odcięcia się Pierwszego Hierarchy Witalisa od jego działań.
Problemy i Kryzysy
Napięcia między Barnabą a Synodem Cerkwi Zagranicznej narastały aż do momentu, gdy w 1993 roku pozbawiono go pełnomocnictw do działania w Rosji. Mimo tego kontynuował posługę aż do momentu wypędzenia z zajmowanych pomieszczeń przez bojówkarzy „Pamięci”. Po krótkim pobycie w Waliszczewie pod Moskwą wrócił do Cannes, gdzie kontynuował działalność jako duchowny. Jego decyzje były jednak często kwestionowane przez inne osoby duchowne oraz liderów kościelnych.
Rozłam i Powroty
Po rozłamie w Rosyjskim Kościele Prawosławnym poza granicami Rosji, który został wywołany przez emerytowanego Pierwszego Hierarchę Witalisa, Barnaba postanowił wesprzeć nowo powstały Rosyjski Kościół Prawosławny na Wygnaniu. Przyjął tytuł biskupa Cannes i Europy. Jednakże trzy lata później został przeniesiony w stan spoczynku za naruszanie kanonów cerkiewnych oraz szkodliwą działalność dla Kościoła.
Konsekwencje Prawne i Duchowe
W 2010 roku Barnaba stanął przed wymiarem sprawiedliwości za przywłaszczenie znaczącej sumy pieniędzy przeznaczonej na renowację cerkwi w Cannes. Został skazany na sześć miesięcy pozbawienia wolności, co dodatkowo pogorszyło jego sytuację zarówno jako duchownego, jak i członka społeczności religijnej. W lutym 2014 roku został suspendowany, a latem tego samego roku Sobór Biskupów Cerkwi Zagranicznej potwierdził decyzję o pozbawieniu go stanu kapłańskiego.
Zakończenie
Barnaba (Prokofjew) to postać pełna sprzeczności i kontrowersji. Jego życie jest przykładem skomplikowanej relacji między religią a polityką oraz osobistymi wyborami jednostki. Od młodzieńczej fascynacji życiem monastycznym po skandaliczne wydarzenia z lat późniejszych – historia Barnaby przypomina o wyzwaniach stojących przed współczesnymi duchownymi. Mimo że przeszedł przez liczne kryzysy oraz konflikty wewnętrzne w Kościele prawosławnym, pozostaje postacią znaczącą dla historii rosyjskiej diaspory oraz dla samego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).